Centrum Dobrej Terapii

Specjalistyczny ośrodek pomocy psychologicznej, psychoterapeutycznej i psychiatrycznej.

Zaburzenia lękowe a choroby przebiegające z bólem – wzajemne powiązania

Ból może wywoływać u człowieka szeroko pojęte poczucie zagrożenia i w ten sposób może się przyczyniać do indukcji, nasilania oraz utrwalania objawów i zaburzeń lękowych. Może dochodzić ponadto do rozwijania się lęku przed samym bólem. Lęk taki staje się często przyczyną zachowań unikających i trudności z rehabilitacją np. po operacjach czy udarach, a także w stanach pourazowych. Z drugiej strony lęk zwiększa intensywność doznań bólowych. Takie wzajemne powiązania tłumaczą wysoki wskaźnik występowania zaburzeń lękowych u osób cierpiących na choroby, w przebiegu których rozwija się ból. Na przykład u osób z przewlekłym bólem szyi i/lub pleców ryzyko wystąpienia zespołu lęku uogólnionego, lęku napadowego, agorafobii, czy fobii społecznej, jest 2-3 razy większe niż u osób które nie doświadczają ww dolegliwości bólowych. Nawet 40% pacjentów z bólami neuropatycznymi ma różnorakie dolegliwości lękowe. Osoby cierpiące na fibromialgię 4-5 x częściej w porównaniu do populacji ogólnej cierpią z powodu zespołu lęku uogólnionego, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, czy zespołu stresu pourazowego. Nawet u około ¾ pacjentów leczonych z powodu migreny czy napięciowych bólów głowy stwierdza się objawy lękowe.

Współwystępowanie bólu i objawów zaburzeń lękowych może pogorszyć efekty leczenia każdego z tych zespołów oraz utrudnić właściwą diagnozę. Co więcej współwystępowanie bólu i lęku wiąże się z ryzykiem rozwoju objawów depresyjnych, przewlekłej bezsenności oraz nadużywania/uzależnienia do leków uspokajających i nasennych. Z tych względów osoby cierpiące równocześnie na przewlekłe bóle oraz zaburzenia lękowe czy depresyjne, powinny znajdować się pod opieką zarówno lekarza leczącego chorobę podstawową i związany z nią ból jak i lekarza psychiatry lub psychologa. Dzięki takiej kompleksowej opiece leczenie obydwu problemów zdrowotnych może okazać się znacząco skuteczniejsze i mniej uciążliwe dla pacjenta. Okazuje się bowiem że np. pewne leki stosowane w psychiatrii mają równocześnie działanie przeciwlękowe i przeciwbólowe (np. niektóre leki przeciwdepresyjne i przeciwpadaczkowe). Poza tym, różnorakie techniki psychoterapeutyczne (terapia poznawczo-behawioralna, treningi relaksacyjne, terapia oparta na uważności – mindfulness) obok znaczącej skuteczności w zakresie redukcji objawów lękowych oraz niepokoju i bezsenności, okazują się przydatne również w terapii bólu (np. w leczeniu lęku przed bólem, zwalczaniu związanych z nim zachowań unikających, redukcji poczucia zagrożenia itp.)

dr hab. n. med. Marcin Siwek

Doktor habilitowany nauk medycznych, specjalista psychiatra. Absolwent studiów na Wydziale Lekarskim UJ CM. Kierownik  Zakładu Zaburzeń Afektywnych Katedry Psychiatrii UJ… »

Inne artykuły:
Przeczytaj również:
Skala lęku społecznego Leibowitza
20 czerwca 2012

Skala lęku społecznego Leibowitza (The Leibowitz Social Anxiety Scale – LSAS) pozwala ocenić nasilenie objawów fobii społecznej oraz jej wpływu na codzienne... »

Hipochondria

Co to jest hipochondria Hipochondria dawniej określana jako nerwica (jedna z nerwic), według współczesnej nomenklatury fachowej należy do grupy zaburzeń... »

Przeczytaj poprzedni wpis:
Psychoterapia może pomóc osobie z syndromem DDA

Życie w rodzinie z problemem uzależnień jest pełne nieprzewidywalnych sytuacji, zaniedbań, czasem dużej ekspresji nieprzyjemnych emocji. Pewne wykształcone w dzieciństwie…...

Zamknij