Centrum Dobrej Terapii

Specjalistyczny ośrodek pomocy psychologicznej, psychoterapeutycznej i psychiatrycznej.

Co to jest temperament?

Temperament można określić jako indywidualną „naturę emocjonalną”, uwzględniającą poziom energii, dominujący nastrój oraz wrażliwość na stymulację (na bodźce).

Zmienność temperamentu najłatwiej zaobserwować u noworodków: niemal natychmiast po narodzinach niektóre dzieci są spokojne, podczas gdy inne dużo płaczą. Niektóre lubią być trzymane w ramionach, inne protestują. Jedne koi spokojna muzyka, inne płaczą tak głośno, że nawet jej nie słyszą.

W związku z powyższymi obserwacjami współcześnie często uważa się, że temperament ma charakter wrodzony, biologiczny i stosunkowo niezmienny. Jest jednym z aspektów szerszego pojęcia jakim jest osobowość, jest jej „biologiczną składową”. Niemniej jednak wielu fachowców twierdzi, że temperament w pewnym zakresie może się zmieniać i tak np. kapryśne niemowlaki mogą wyrosnąć na spokojnych nastolatków, a pasywne (bierne) dzieci mogą zostać klasowymi „rozrabiakami”. Relacje z rodzicami, rodzeństwem oraz inne interakcje i doświadczenia życiowe istotnie wpływają na temperament. Co prawda spokojne dzieci mają mniejszą szansę stać się chuliganami, a dzieci pełne energii mają mniejszą szansę na rozwój fobii społecznej, niemniej jednak to jak ostatecznie ukształtuje się osobowość wynika (między innymi) z dynamicznej interakcji wrodzonych cech temperamentalnych i charakterystyki środowiska rozwoju. Środowisko może zarówno wzmocnić pozytywne cechy temperamentalne jak i je osłabić.

Opracował: mgr Grzegorz Mączka na podstawie: The Gale Encyclopedia of Psychology 2nd edition, Gale Group 2001 

dr n. med. Grzegorz Mączka

Certyfikowany psychoterapeuta poznawczo-behawioralny Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej, specjalista psycholog kliniczny, dydaktyk. Doświadczenie zawodowe zdobywał podczas wieloletniej pracy w… »

Inne artykuły:
Przeczytaj również: