Centrum Dobrej Terapii

Specjalistyczny ośrodek pomocy psychologicznej, psychoterapeutycznej i psychiatrycznej.

Działania niepożądane leków przeciwdepresyjnych z zakresu przewodu pokarmowego

Różne objawy żołądkowo-jelitowe należą do najczęściej spotykanych działań niepożądanych leków przeciwdepresyjnych. Leki trójpierścieniowe (amitryptylina, doksepina, klomipramina) – ze względu na blokadę receptorów muskarynowych i wynikające z tego tzw. działanie atropinopodobne, często mogą być powodem występowania suchości w ustach oraz zaparć. Te ostatnie mogą być również – choć znacznie rzadziej i w mniejszym stopniu – efektem działania noradrenergicznego leków nowszej generacji – np. reboksetyny, duloksetyny, wenlafaksyny, moklobemidu. Ze względu na to, że serotonina pełni ważną rolę w regulacji czynności przewodu pokarmowego, to w trakcie terapii wszystkimi lekami przeciwdepresyjnymi, które blokują w znaczącym stopniu wychwyt zwrotny serotoniny (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, klomipramina), istnieje znaczące ryzyko (zróżnicowane w zależności od leku i indywidualnej sytuacji pacjenta, ale sięgające nawet do 50%) pojawienia się takich  objawów jak: biegunki, luźny stolec, bóle brzucha, problemy trawienne, spadek apetytu czy mdłości i wymioty. Objawy te najczęściej mają łagodny charakter i ustępują w ciągu kilku do kilkunastu dni od włączenia leku. W przypadku ich znacznego nasilenia i/lub uporczywości rozważa się zwykle zmianę leku, który wywołał nieprzyjemne dolegliwości żołądkowo-jelitowe na inny, obarczony mniejszym ryzykiem ww. działań. Wspomniane wcześniej: spadek apetytu i mdłości (czasem w połączeniu z wymiotami) należą również do dość częstych działań niepożądanych pojawiających się na początku leczenia wortioksetyną, bupropionem lub moklobemidem.

Odrębnym problemem, który może towarzyszyć leczeniu przeciwdepresyjnemu jest ryzyko krwawień z górnego lub dolnego odcinka przewodu pokarmowego. Dotyczy ono przede wszystkim leków blokujących wychwyt zwrotny serotoniny i staje się znaczące zwłaszcza w przypadku kumulacji innych czynników ryzyka krwawienia, np. wiek podeszły, równoczesna sterydoterapia, stosowanie niesterydowych leków przeciwzapalnych, leków przeciwpłytkowych i przeciwzakrzepowych itp. (patrz: Terapia lekami przeciwdepresyjnymi a zaburzenia krzepnięcia i ryzyko krwawieńWpływ leków przeciwdepresyjnych na funkcję układu krwiotwórczego).

Nieprzyjemne objawy ze strony przewodu pokarmowego należą do najczęstszych przyczyn samowolnego odstawiania leków przez pacjenta i przerywania leczenia. Warto pamiętać, że każdy krępujący i powodujący dyskomfort objaw „żołądkowo-jelitowy” powinien być zgłaszany prowadzącemu psychiatrze, który powinien ocenić wiążące się z nim ryzyko powikłań oraz zmienić strategię leczenia celem minimalizacji tych działań niepożądanych.

dr hab. n. med. Marcin Siwek

Doktor habilitowany nauk medycznych, specjalista psychiatra. Absolwent studiów na Wydziale Lekarskim UJ CM. Kierownik  Zakładu Zaburzeń Afektywnych Katedry Psychiatrii UJ… »

Inne artykuły:
Przeczytaj również:
Przeczytaj poprzedni wpis:
Wykład specjalistki Centrum na ogólnopolskiej konferencji dotyczącej uzależnienia i współuzależnienia

W dniach 23-25 października 2017 roku odbyła się w Warszawie konferencja "Psychoterapia zaburzeń emocjonalnych u osób uzależnionych i współuzależnionych w pogłębionej…...

Zamknij