Centrum Dobrej Terapii

Specjalistyczny ośrodek pomocy psychologicznej, psychoterapeutycznej i psychiatrycznej.

Czy depresja dwubiegunowa i jednobiegunowa różnią się między sobą w zakresie markerów laboratoryjnych?

Trwające od lat badania nad znalezieniem markerów laboratoryjnych zaburzeń afektywnych, mają na celu m.in. znalezienie takich parametrów biochemicznych, które ułatwiły by odróżnienie choroby afektywnej dwubiegunowej od jednobiegunowej depresji nawracającej. Ma to olbrzymie znaczenie kliniczne, ponieważ błędne diagnozowanie choroby dwubiegunowej jako depresji nawracającej skutkować może wieloletnim, nieadekwatnym i nieskutecznym leczeniem i prowadzić do lekooporności oraz wiązać się z poważnym upośledzeniem funkcjonowania, a także z niekorzystnymi konsekwencjami w zakresie zdrowia somatycznego pacjentów.

Grupa naukowców z Zakładu Zaburzeń Afektywnych UJ CM (w tym pracujący w Centrum Dobrej Terapii dr hab. n. med. Marcin Siwek) oraz Instytutu Farmakologii PAN, we współpracy z prof. J. Rybakowskim z Kliniki Psychiatrii w Poznaniu oraz prof. Michaelem Maesem (jednym ze światowych ekspertów w dziedzinie badań markerowych w zaburzeniach afektywnych), podjęła się próby odpowiedzi na pytanie, czy pomiędzy pacjentami z chorobą dwubiegunową, a grupą chorych z diagnozą jednobiegunowej depresji nawracającej, istnieją różnice w zakresie stężenia we krwi parametrów stanu zapalnego oraz stresu oksydacyjnego. Nie stwierdzili oni żadnych różnic pomiędzy tymi grupami w zakresie aktywności badanych cytokin, receptorów dla cytokin lub TBARS. Autorzy wykazali natomiast, że (bez względu na rozpoznanie): depresja atypowa wiąże się z podwyższeniem stężenia rozpuszczalnego receptora dla interleukiny 6 (sIL-6R) i TBARS, a depresja z cechami melancholicznymi charakteryzuje się podniesionym poziomem TBARS i obniżonym sTNFR60. Stwierdzono również korelację pomiędzy nasileniem depresji mierzonym Skalą Depresji Hamiltona, a stężeniem sIL-6R, TBARS i rozpuszczalnego receptora dla czynnika stymulującego martwicę guzów (sTNFR). Obecność myśli samobójczych wiązała się z podniesieniem poziomu TBARS, a ilość epizodów choroby w ostatnim roku, była pozytywnie skorelowana m.in. ze stężeniem TNFR i TBARS.

Badanie zatem potwierdziło występowanie wspólnych cech biologicznych depresji jednobiegunowej i dwubiegunowej oraz wskazało na konieczność poszukiwania różnic pomiędzy chorobami w zakresie innych markerów biochemicznych.

Wyniki opublikowano w zagranicznym czasopiśmie: Progress in Neuro-Psychopharmacology & Biological Psychiatry.

Źródło: Sowa-Kućma, M., Styczeń, K., Siwek, M. et al. Are there differences in lipid peroxidation and immune biomarkers between major depression and bipolar disorder: Effects of melancholia, atypical depression, severity of illness, episode number, suicidal ideation and prior suicide attempts„Prog Neuropsychopharmacol Biol Psychiatry” (2018) 81:372-383

Przeczytaj również:
Przeczytaj poprzedni wpis:
Markery stanu zapalnego, a obraz kliniczny depresji jednobiegunowej

Od wielu lat prowadzone są badania mające na celu wykrycie markerów (patrz: Wykład specjalisty Centrum na kongresie psychiatrycznym) odzwierciedlających etiologię, obecność…...

Zamknij